فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٩٦ - حيض
ماه هفت روز خون مىبيند، ليكن يكى در اوّل و ديگرى در وسط ماه.
صاحب عادت وقتيّه:زنى كه زمان خون ديدنش يكسان، امّا روزهاى آن متفاوت است؛ مثلا در اوّل هر دو ماه خون مىبيند؛ ليكن در يك ماه پنج روز و در ماه ديگر هفت روز.
غير صاحب عادت:زنى كه در مسئله خون ديدن عادتى ندارد.
مبتدئه:براى مبتدئه دو تعريف ذكر شده است: يكى زنى كه نخستين بار خون مىبيند و ديگرى زنى كه داراى عادت نيست؛ خواه منشأ آن، نخستين بار خون ديدن وى باشد يا عدم استقرار عادت. تعريف دوم، اعم از تعريف اوّل و منسوب به مشهور است( --> مبتدئه).
مضطربه:زنى كه چند بار خون ديده ولى متفاوت، و عادت مستقر و ثابت نداشته است. مضطربه به «ناسيه» نيز تعريف شده است( --> مضطربه).
ناسيه:زنى كه عادتش را فراموش كرده است. از آن به «متحيّره» نيز تعبير شده است(١٧)( --> ناسيه).
تحقق عادت:عادت با دوبار خون ديدن زن به صورت يكسان محقق مىشود. چنان كه تبديل عادت قبلى به عادت بعدى با دو بار تغيير يكسان تحقق مىيابد. اگر صاحب عادت، دو بار متفاوت خون ببيند بنابر قول برخى، حكم عادت اوّل باقى است؛ ليكن اگر چند بار متفاوت خون ببيند، عادتش باطل و به مضطربه ملحق مىگردد.(١٨)
احكام:صاحب عادت وقتيّه ـ چه عدديه هم باشد يا نباشد ـ به محض ديدن خون در ايام عادت ـ و يا يكى دو روز قبل و بعد از آن، به مقدارى كه پس و پيشِ عادت به شمار رود ـ آن را حيض قرار مىدهد و تمامى احكام حيض را مترتّب مىكند؛ هرچند فاقد صفات حيض باشد. پس از آن اگر معلوم شود حيض نبوده ـ مثلا خون قبل از سه روز قطع شده ـ عبادتهاى انجام نداده را قضا مىكند.(١٩)
غير صاحب عادت وقتيه، اعم از صاحب عادت عدديه، مبتدئه، مضطربه و ناسيه، در اينكه به صرف ديدن خون، حائض محسوب مىشود و وظيفهاش