فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٩٢ - حروف شمسى
بنابر قول اكثر، بلكه مشهور، شكار كردن در حرم الحرم مكروه است. برخى، آن را حرام و موجب ثبوت كفّاره دانستهاند.(٢)
حرم كوفه--> كوفه
حرمينحَرَمين: حرم مكّه و مدينه/ مكّه و مدينه.
حرمين بر محدودهاى از مكّه و مدينه اطلاق مىشود كه داراى احكامى ويژه است( --> حرم). البتّه به مناسبت به خود مكّه( --> مكّه)و مدينه( --> مدينه)نيز عنوان حرم اطلاق شده است.
حروريّهحَُروريّه: خوارج.
حَُرورا نام محلى نزديك كوفه است و چون نخستين اجتماع خوارج در آن محلّ بوده، به آنان حروريّه گفتهاند.(١)برخى، حروريّه را به گروهى از خوارج تعريف كردهاند(٢)( --> خوارج).
حروف حلقىحروف حلقى: حروف ادا شونده از حلق.
حروف حلقى عبارتند از: «أ، ح، خ، ع، غ، ه»(١)و از آنها به مناسبت در باب صلات نام بردهاند.
شايسته است تنوين يا نون ساكن، كه پيش از حروف حلقى قرار گرفته ـ مانند{ أنْعَمْتَ}و{كُفُواً أحَد}ـ اظهار( --> اظهار)گردد، ليكن واجب نيست.(٢)
حروف شمسىحروف شمسى: حروفى كه لام تعريف در آنها ادغام مىشود.
حروف شمسى عبارتند از:«ت، ث، د، ذ، ر، ز، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ل ن»، مقابل حروف قمرى(١)( --> حروف قمرى). از اين حروف به مناسبت در باب صلات نام بردهاند.