فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٠٤ - ذخيره
مكروهات:فروبردن آلت ذبح در زير حلقوم و كشاندن آن به سمت جلو، برخى آن را حرام دانستهاند؛(٢١)ذبح كردن حيوان در منظر ديگر حيوانات؛(٢٢)ذبح كردن در شب،(٢٣)و پيش از زوال روز جمعه؛(٢٤)كشتن حيوان دست پرورده(٢٥)و بريدن نخاع پيش از جان دادن حيوان، برخى آن را حرام دانستهاند.(٢٦)
( --> حيوان)( --> خوردنى)
ذبيحهذبيحه: حيوان ذبح شده( --> ذبح).
ذخيرهذخيره: اندوخته.
به آنچه براى نياز آينده كنار گذاشته و اندوخته مىشود، ذخيره گويند. از احكام آن در بابهاى خمس، حج و تجارت سخن رفته است.
از چيزهايى كه خمس به آن تعلّق مىگيرد گنج است. گنج به مال پنهان شده در زمين به قصد ذخيره كردن ـ نه به قصد حفظ و مانند آن ـ گفته مىشود(١)( --> خمس).
به مالى كه پس انداز شده، هر چند بر اثر سخت گيرى بر خود و خانواده، در صورت گذشت سال بر آن، خمس تعلّق مىگيرد(٢)( --> اقتار).
به قول برخى، به پولى كه براى تهيه نيازهاى زندگى، همچون خانه و مانند آن پس انداز مىشود، در صورتى كه بدون پس انداز توان تهيه آن را نداشته باشد،