فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٧٥ - چريدن
گروهى قائل به قول سوم شدهاند.(١٠)برخى قائلان به وجوب ازاله تصريح كردهاند با داشتن مشقّت يا عسر و حرج، ازاله واجب نيست.(١١)
پوشيدن لباس چركين بويژه هنگام نماز(١٢)و احرام مكروه است؛ ليكن در صورت چركين شدن لباس احرام، شستن آن در حال احرام كراهت دارد.(١٣)حمّام كردن و زدودن چرك بدن بويژه قبل از احرام مستحب است(١٤)( --> حمّام).
از نفقه واجب زن بر شوهر، فراهم كردن لوازم نظافت و بر طرف كننده چرك بدن، مانند صابون است.(١٥)بر زن واجب است از آنچه موجب ناخوشايندى شوهر مىشود، مانند خوردن پياز و سير و آلودگى لباس و بدن به چرك و كثافات، اجتناب كند؛ چنان كه شوهر مىتواند همسر خود را به اجتناب از آنها وادار نمايد.(١٦)
چرك و كثافتهاى بدن و زخم از خبائث به شمار مىروند و خوردن آنها حرام است.(١٧)
چرم --> پوست
چريدنچريدن: علف خوردن جانوران علف خوار در چراگاه.
از احكام آن در بابهاى زكات، حج، رهن و نكاح سخن رفته است.
زكات:شرط تعلّق زكات به انعام ثلاث (شتر، گاو و گوسفند) چريدن آنها به مدت يك سال كامل در چراگاه است. از چنين حيوانى به «سائمه» تعبير مىشود. به قول مشهور متأخران، ملاك سائمه بودن حيوان، عرف است و در صورتى كه يك يا دو روز علف دست چين بخورد باز هم سائمه محسوب مىشود. در مقابل، برخى