فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٧٣ - خُفّ
خداوند متعال، شهادتين و درود بر پيامبر و خاندان پاك آن حضرت، به تقوا توصيه و براى زوجين دعا شود. افضل در خطبه عقد، خواندن خطبههاى مأثور از ائمّه عليهم السّلام است.
همچنين بنابر تصريح برخى، خواندن خطبه قبل از خواستگارى و براى ولىّ دختر هنگام پاسخ مثبت دادن به خواستگار مستحب است. در اين خطبه صِرف حمد خداوند متعال و صلوات بر محمّد و آل محمّد كفايت مىكند.(١٢)
خطرخطر: نزديكى به هلاكت و بيم تلف شدن(-->ترس)/ جايزه مسابقه( --> مسابقه).
خطمى --> ختمى
خفّخُفّ: نوعى كفش، مقابل نعلين/ سم شتر و فيل.
خفّ به معناى نخست در كتب لغت به موزه، پاپوشى نرم از پوست كه مانند چكمه داراى ساق است معنا شده؛(١)ليكن از موارد كاربرد آن و نيز تصريح برخى لغويان بر مىآيد كه خفّ به هر كفشى كه روى پا را بپوشاند؛ چه ساق داشته باشد يا نداشته باشد، اطلاق مىگردد؛ در مقابل نعلين كه ـ از آن به «نعل» يا «حذاء» تعبير مىشود و ـ همه روى پا را نمىپوشاند.(٢)از احكام آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و حج سخن گفتهاند.
پوشيدن خفّ مستحب است.(٣)پوشيدن لباس سياه كراهت دارد؛ ليكن خفّ سياه استثنا شده است.(٤)در وضو، مسح بر حائل همچون خفّ جز در حال تقيّه( --> تقيّه)مجزى نيست.(٥)هنگام اقامه نماز بر ميّت، كندن نعلين مستحب است، بر خلاف خفّ كه كندن آن استحباب ندارد.(٦)
در صحّت نمازگزاردن با كفشى كه تنها روى پا ـ و نه ساق ـ را مىپوشاند