فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣١١ - حَِضانت
كودك به مسلمانى ـ مسلمان بودن و در مادر، علاوه بر آن ازدواج نكردن با مردى ديگر، شرايط حضانت كنندهاند. بنابر اين، در صورت آزاد بودن يكى از والدين و برده بودن ديگرى، فرد آزاد اولى به حضانت كودك است. حكم ياد شده در فرض عاقل بودن يكى و ديوانه بودن ديگرى يا مسلمان بودن يكى و كافر بودن ديگرى نيز جارى است. در شرط بودن مثل عدالت، مقيم بودن (مسافر نبودن) و سلامت از بيمارى مسرى خطرناك، مانند جذام و پيسى، اختلاف است.(٢١)
حضانت لقيط:حضانت كودك پيدا شده بر عهده يابنده او است، مگر آنكه ناتوان از آن باشد كه در اين صورت كودك را به حاكم شرع تحويل مىدهد. در اينكه در فرض نخست (توانمند بودن) مىتواند كودك را به قاضى تحويل دهد يا نه، اختلاف است.(٢٢)
پايان حضانت:حقّ حضانت تا قبل از بلوغ كودك و رشد عقلى وى ثابت است. با رسيدن وى به سنّ بلوغ با رشد عقلى،ولايت پدر و مادر نسبت به او پايان مىيابد و خود فرد اختيار دار امور خويش مىگردد.(٢٣)