ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢١ - ب دعاى ابو حمزه ثُمالى

دينت، پيراسته كن تا كارم، خالص براى تو باشد!

خداوندا! مرا بصيرتى در دينت، فهمى در حُكمَت، ژرف‌نگرى در دانشت، دو سهم از رحمتت، و پرهيزى بازدارنده از نافرمانى‌ات، عطا كن و با نور خويش، روسفيدم گردان و اشتياقم را به آنچه نزد توست، قرار بده و مرا در راهت و بر آيين پيامبرت ٦ بميران!

خداوندا! به درگاهت پناه مى‌برم از: تنبلى، بى‌حالى، سستى، اندوه، ترس، بخل، غفلت، سنگ‌دلى، خوارى، بيچارگى، تنگ‌دستى، نيازمندى و از هر بلا و از زشتى‌هاى آشكار و نهان. به تو پناه مى‌برم از نَفْسى كه قانع نمى‌شود، شكمى كه سير نمى‌گردد، دلى كه خشوع نمى‌يابد، دعايى كه اجابت نمى‌شود و عملى كه سود نمى‌بخشد. و به تو پروردگارا از شيطانِ رانده‌شده پناه مى‌برم درباره خودم، دينم، مالم و همه آنچه روزى‌ام كرده‌اى. همانا تويى تو شنواى دانا.

خداوندا! جز تو، كسى مرا از قهرت پناه نمى‌دهد و جز تو، پشت و پناهى نمى‌يابم. پس، مرا در هيچ عذابى قرار مده و مرا به سوى هلاكت، و مرا به سوى عذاب دردناك، باز نگردان!

خداوندا! از من پذيرا باش؛ يادم را بلند و رتبه‌ام را والا گردان؛ بار گناهم را فرو ريز؛ گناهم را به يادم نينداز؛ پاداش نشستن و سخن گفتن و نيايشم را رضاى خود و بهشت قرار بده؛ و همه آنچه را از تو خواستم و بيش از آن را پروردگارا از احسان خويش عطايم كن! من مشتاق تو هستم، اى پروردگار جهانيان!

خداوندا! در كتاب خويش، چنين نازل كرده‌اى كه: از آن كه بر ما ستم كرد، درگذريم. ما به خود، ستم كرده‌ايم. پس، از ما درگذر، كه تو بر اين گذشت، سزاوارتر از مايى؛ و ما را فرمان داده‌اى كه نيازمندى را از درِ خود نرانيم. اينك من، نيازمندانه، به درگاهت آمده‌ام. مرا جز با برآوردن حاجتم، بر نگردان؛ و ما را به احسان به بردگانمان دستور داده‌اى. ما بردگان توييم. پس، ما را از آتش دوزخ برهان!

اى پناهگاه من در هنگام رنج و بلايم! اى فريادرس من در هنگام گرفتارى‌ام! به درگاه تو ناليدم و به آستان تو پناه آوردم و جز به درگاهت به‌