ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٩ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

هفتاد و ششم. «اى آن كه نامش خجسته است؛ اى آن كه عظمتش والاست؛ اى آن كه معبودى جز او نيست؛ اى آن كه ثناى او، شكوهمند است؛ اى آن كه نام‌هايش مقدّس است؛ اى آن كه بقاى او، جاودانى است؛ اى آن كه بزرگى، جلوه اوست؛ اى آن كه بزرگوارى، برازنده اوست؛ اى آن كه موهباتش قابل شمارش نيست؛ اى آن كه نعمت‌هاى او بيرون از شمار است!».

هفتاد و هفتم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى ياور، اى امان‌بخش، اى روشنگر، اى استوار، اى قدرتمند، اى راهنما، اى ستوده، اى باشُكوه، اى سرسخت، اى گواه!».

هفتاد و هشتم. «اى صاحب عرش شكوهمند؛ اى صاحب سخن استوار؛ اى صاحب رفتار درست؛ اى صاحب قدرتِ سخت؛ اى صاحب وعده و وعيد؛ اى آن كه سرپرست و ستوده است؛ اى آن كه آنچه را بخواهد، حتما انجام مى‌دهد؛ اى آن كه نزديك است، نه دور؛ اى آن كه بر هر چيز، گواه است؛ اى آن كه هرگز به بندگان، ستمگر نيست!».

هفتاد و نهم. «اى آن كه بى شريك و وزير است، اى آن كه بى‌همتا و بى‌نظير است، اى آفريننده خورشيد و ماه فروزان، اى بى‌نيازكننده بينواى نيازمند، اى روزى‌دهنده كودك خردسال، اى ترحّم‌كننده بر پير سال‌خورده، اى جبران‌كننده استخوان شكسته، اى نگه‌دارنده ترسان پناهنده، اى آن كه به بندگانش آگاه و بيناست، اى آن كه بر هر چيزى تواناست!».

هشتادم. «اى صاحب سخاوت و نعمت‌ها، اى صاحب احسان و بزرگوارى، اى آفريدگار لوح و قلم، اى پديدآورنده موران و آدميان، اى صاحب قدرت و انتقام، اى الهام‌بخش عرب و عجم، اى زداينده رنج و درد، اى داناى نهان‌ها و نيّت‌ها، اى پروردگار كعبه و حرم، اى آن كه موجودات را از نيستى آفريد!».

هشتاد و يكم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى انجام‌دهنده، اى آفريننده، اى پذيرنده، اى كامل، اى نيكويى‌كننده، اى جداكننده، اى دادگر، اى پيروز، اى خواهنده، اى بخشنده!».