هشتاد و دوم. «اى آن كه با توانمندى‌اش نعمت بخشيد، اى آن كه با بخشندگى‌اش كَرَم نمود، اى آن كه با لطفش جود ورزيد، اى آن كه با قدرتش عزّت يافت، اى آن كه با حكمتش مقدّر كرد، اى آن كه با تدبيرش حكم كرد، اى آن كه با علمش تدبير نمود، اى آن كه با بردبارى‌اش گذشت كرد، اى آن كه با بلندى‌اش نزديك است، اى آن كه با نزديكى‌اش بلند است!».

هشتاد و سوم. «اى آن كه هر چه بخواهد، مى‌آفريند؛ اى آن كه هر چه بخواهد، مى‌كند؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، هدايت مى‌كند؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، گم‌راه مى‌كند؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، كيفر مى‌دهد؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، مى‌آمرزد؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، عزّت مى‌بخشد؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، خوار مى‌سازد؛ اى آن كه آنچه را بخواهد، در رحِم‌ها تصويرگرى مى‌كند؛ اى آن كه هر كه را بخواهد، به رحمت خويش مخصوص مى‌سازد!».

هشتاد و چهارم. «اى آن كه جفت و فرزندى نگرفت؛ اى آن كه براى هر چيز، اندازه‌اى قرار داد؛ اى آن كه در فرمان‌روايى‌اش كسى را شريك نمى‌سازد؛ اى آن كه فرشتگان را پيام‌رسانان خود قرار داد؛ اى آن كه در آسمان، برج‌هايى قرار داد؛[١] اى آن كه زمين را جايى آرام قرار داد؛ اى آن كه از آب، بشرى آفريد؛ اى آن كه براى هر چيز، فرجامى قرار داد؛ اى آن كه دانش او، هر چيز را فرا گرفته است؛ اى آن كه شمار هر چيز را مى‌داند!».

هشتاد و پنجم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى اوّل، اى آخر، اى پنهان، اى آشكار، اى نيكو، اى حق، اى يكتا، اى بى‌همتا، اى بى‌نياز، اى هميشگى!».

هشتاد و ششم. «اى بهترين معروف شناخته‌شده، اى برترين معبود پرستيده‌شده، اى والاترين سپاسْ گفته‌شده، اى مقتدرترين يادشده‌اى كه يادش كرده‌اند، اى برترين ستوده‌اى كه ثنايش گفته‌اند، اى قديم‌ترين موجودى كه طلبش كرده‌اند، اى والاترين موصوفى كه وصفش گفته‌اند، اى بزرگ‌ترين مقصودى كه به او روى آورده‌اند، اى گرامى‌ترين درخواست‌شده‌اى‌

[١] برج‌هاى آسمان، منزلگاه‌هاى ماه و خورشيد است. بروج، به معناى ستارگان بزرگ نيز آمده است( ر. ك: مجمع البحرين: ١/ ١٣٢).