لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٥ - هر كه موى سر را بگذارد مىبايد كه آن را تربيت نيكو بكند
صلوات اللَّه عليه به حمام رفتم و چون حضرت از حمام بيرون آمدند و به رخت كن قرار گرفتند عود سوزى آوردند و بخور فرمودند پس فرمودند كه مرازم را بخور كنيد پس من عرض كردم كه اگر كسى خواهد حصه خود از اين بخور بر مىتواند داشت حضرت فرمودند كه بلى.
و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر كه قدرت داشته باشد خوبست كه جامهاى خود را بخور كند و اگر موى سر گذارد سنت است كه به روغن خوشبو سر را خوشبو سازد مثل غاليه چنانكه در حديث صحيح منقولست از معمر بن خلاد كه حضرت امام ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما مرا فرمودند كه روغنى بسازم كه مشك و عنبر در آن كنم پس فرمودند كه در كاغذى بنويسم آية الكرسى، و الحمد، و قل اعوذ برب الفلق، و قل اعوذ برب الناس و آيات ديگر از اين بابت كه از جهت حرز منقولست مثل آيه سخره، و سوره قل هو اللَّه احد، و قل يا أيها الكافرون را و اين كاغذ را در ميان غلاف شيشه و شيشه بگذارم پس آن چه فرموده بودند به جا آوردم و به خدمت حضرت بردم حضرت از آن روغن محاسن مبارك را چرب مىكردند و من مىديدم.
و منقولست است كه حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه فرمودند كه غاليه ساختند كه تخمينا چهل تومان خرج آن شد و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه در شبى سرد حضرت امام زين العابدين متوجه مسجد حضرت سيد المرسلين ٦ بودند و جبه خزّ و رداى خز و عمامه خز پوشيده بودند و خود را به غاليه معطر ساخته بودند كه يكى از شيعيان آن حضرت به آن حضرت رسيد و گفت فداى تو گردم در چنين شبى با اين زينت به كجا مىفرماييد حضرت فرمودند كه بمسجد جدم حضرت سيد المرسلين صلى