لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٧ - چون قبر درست شود و پر شود پس آب بريز بر قبر ميت در حالتى كه رو به قبر باشى

كه خاك بريزد و اين دعا را بخواند بعدد هر ذره حق سبحانه و تعالى او را حسنه كرامت فرمايد.

[چون قبر درست شود و پر شود پس آب بريز بر قبر ميت در حالتى كه رو به قبر باشى‌]

(فاذا سوّى قبره فصبّ على قبره الماء و تجعل القبر امامك و أنت مستقبل القبلة و تبدأ بصبّ الماء من عند رأسه و تدور به على قبره من اربع [اربعة خ ل‌] جوانبه حتّى ترجع إلى الرّأس‌[١] فان فضل من الماء شى‌ء[٢] فصبّه على وسط القبر ثمّ ضع يدك على القبر و ادع للميّت و استغفر له)

پس چون قبر درست شود و پر شود پس آب بريز بر قبر ميت در حالتى كه رو به قبر و رو بقبله داشته باشى و ابتدا كن به ريختن آب از پيش سر قبر و بگردان آب را تا چهار جانب قبر را آب بريزى تا باز به جانب سر آيى پس اگر از آب چيزى زياد آيد آن زايد را بر ميان قبر بريز پس دست خود را بر قبر گذار و دعا كن از براى ميت و طلب مغفرت كن از جهت او و اين مجموع عبارت فقه رضويست تا و ادع للميّت‌ كه در آنجا دعاى سابق را ذكر كرده است.

اما تفصيل اين اجمال پس در حديث صحيح از ابى بصير منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون ميت را از پيش پاى قبر سرازير داخل كنى در قبر پس بگو

بسم اللَّه و باللَّه و على ملّة رسول ٦ اللَّهمّ إلى رحمتك لا إلى عذابك‌

و چون در لحد گذارى دست خود را در گوش ميت گذار و بگو

اللَّه ربّك و الاسلام دينك و محمّد نبيّك و القرآن كتابك و على امامك‌

يعنى تا آخر چون تقيه مى‌فرموده‌اند و سنيان چون على را امام مى‌دانند مضايقه در آن نداشته‌اند بنا بر اين‌

[١] من غير تقطع الماء. خ.

[٢] فان فضل شى‌ء من الماء. خ.