لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٢ - چون ابراهيم فرزند سيد المرسلين

بر خلاف مسلك خود ذكر كرده است در مقامات عارفان.

[چون ابراهيم فرزند سيد المرسلين ٦ فوت شد]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لمّا مات ابراهيم بن رسول اللَّه ٦ قال النّبيّ ٦ حزنّا عليك يا ابراهيم و انّا لصابرون يحزن القلب و تدمع العين و لا نقول ما يسخط الرّبّ)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون ابراهيم فرزند سيد المرسلين ٦ فوت شد حضرت فرمودند كه اى ابراهيم بر فوت تو اندوهناكيم و ليكن صبر مى‌كنيم دل اندوه دارد و چشم مى‌گريد و نمى‌گوييم چيزى كه سبب غضب الهى باشد.

بحسب ظاهر اين خبر قوى منافات دارد با آن كه گذشت كه حضرت به خديجه فرمودند كه گريه مكن و ليكن ظاهر آنست كه غرض حضرت در آنجا اين بود كه غم مخور چون فرزند شفيع است و لهذا خديجه جواب داد كه آبى از چشم ريخت از جهت لوازم بشريت و حضرت شفاعت فرزند را بيان فرمودند و در اينجا نيز حضرت مى‌فرمايند كه ما به قضاى الهى راضييم و ليكن اين گريه از لوازم بشريتست و تا حزن نباشد ثواب نخواهد بود.

و محتمل است كه بر تقدير صحت حديث حضرت گريسته باشند بواسطه فكر امت يا محبت الهى و چنين ظاهر ساخته باشند كه كار بر امت دشوار نشود كه گريه نكنند و به بلاها مبتلا شوند چنانكه خواهد آمد كه گريه بكنيد تا سوزش دل فرو نشيند و قريب باين ذكر كرده است كلينى در حديث قوى.

(و قال‌[١] صلوات اللَّه عليه انّ النّبيّ ٦ حين جاءته وفاة جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثة كان اذا دخل بيته كثر

[١] فقال. خ.