لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٨ - حايض نماز جنازه مىتواند كرد

هر گاه شخصى به جنازه رسد ناگاه و بى‌وضو باشد حضرت فرمودند كه با ايشان تكبير بگويد اگر چه حمل بر تعذر تيمم مى‌توان كرد و ليكن چون حضرت تيمم را نفرمودند دليل عدم وجوبست.

[حايض نماز جنازه مى‌تواند كرد]

(و روى محمّد بن مسلم عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّ الحائض تصلّى على الجنازة و لا تصف معهم)

و بسند قوى كالصحيح و شيخان در حسن كالصحيح از محمد بن مسلم روايت كرده‌اند كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه حايض نماز جنازه مى‌تواند كرد حضرت فرمودند كه بلى و لكن جدا بايستد و با مردان نايستد و به همين عنوان در موثق كالصحيح از عبد الرحمن از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقولست.

(و فى رواية سماعة بن مهران عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى الطّامث اذا حضرت الجنازة تتيمّم و تصلّى عليها و تقوم وحدها بارزة من الصّف يعنى انّها تقف ناحية و لا تختلط بالرّجال و الجنب اذا قدّم للصّلاة على الجنازة تيمّم‌[١] و صلّى عليها)

و در روايت موثق كالصحيح از سماعه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه حايض هر گاه به جنازه حاضر شود تيمم مى‌كند و نماز ميت مى‌كند و ليكن جدا مى‌ايستد از صف به تنهايى و ظاهرا حديث سماعه همين است و باقى از صدوق است كه مى‌گويد مقصود حضرت در اين احاديث آنست كه گوشه مى‌ايستد و مخلوط نمى‌شود با مردان چون اين حديث مطلق است و احاديث سابقه مقيد است اين حديث را حمل بر آن احاديث مى‌بايد كرد.

و ليكن اكثر علما اين حديث را بر اطلاق خود گذاشته‌اند و گفته‌اند كه اگر

[١] يتمم. خ.