لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٠ - در مذمت ريش بلند

مسلمانانند.

[در مذمت ريش بلند]

(و نظر رسول اللَّه ٦ إلى رجل طويل اللّحية فقال ما كان على هذا لو هيّأ من لحيته فبلغ الرّجل ذلك فهيّأ من لحيته بين اللحيتين ثمّ دخل على النّبي ٦ فلمّا راه قال هكذا فافعلوا)

و كلينى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ نظر به شخصى كردند كه ريش بلندى داشت حضرت فرمودند كه چه مى‌شد اگر اين مرد اصلاحى مى‌كرد تا كوتاه مى‌شد چون اين خبر به آن مرد رسيد ريش خود را اصلاح كرد ميانه ريش كوتاه و ريش دراز پس چون بر حضرت داخل شد حضرت فرمودند كه همه چنين كنيد.

(و قال رسول اللَّه ٦ انّ المجوس جزّوا لحاهم و وفّروا شواربهم و انّا نحن نجّز الشّوارب و نعفي اللّحى و هى الفطرة)

و آن حضرت ٦ فرمودند كه بتحقيق كه گبران ريش را مى‌چيدند و سبيلها را بزرگ مى‌كردند و ما مسلمانان شاربها را مى‌چينيم و ريش را دراز مى‌گذاريم و اين فطرت اسلام است يا از سنتهاى حضرت ابراهيم است صلوات اللَّه عليه.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ما زاد من اللّحية عن قبضه‌[١] فهو فى النّار)

و بسند كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر چه از ريش زياده از يك قبضه است پس آن زياده در آتش خواهد بود و آتش كه در زيادتى افتاد در همه جا سرايت مى‌كند يا مطلوب نيست از شارع و اگر بقصد مطلوبيت بگذارند مؤاخذ خواهند بود.

[١] عن القبضة. خ ل.