لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٧ - ترحم بر يتيم

فيقول اللَّه تبارك و تعالى من هذا الّذى ابكى عبدى الّذى سلبته ابويه فى صغره فو عزّتى و جلالى و ارتفاعى فى مكانى لا يسكته عبد مؤمن الّا أوجبت له الجنّة)

و صدوق بسند قوى از حضرت سيد المرسلين ٦ روايت كرد است كه آن حضرت فرمودند كه چون يتيم به گريه در مى‌آيد عرش الهى به لرزه در مى‌آيد پس حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه كيست آن بنده كه به گريه در آورده است بنده مرا كه در سن صغر پدر و مادر او را برده‌ام پس بحق عظمت و بزرگى خودم قسم و بحق رفعت رتبه من كه هر بنده مؤمنى كه اين بنده يتيم را ساكت و خاموش سازد البته بهشت را از جهت او واجب گردانم.

و در فقه رضوى مذكور است كه تعزيه يتيمان اينست كه دست بر سر ايشان كشند و حديث دويم را از حضرت سيد المرسلين نقل فرموده‌اند و حديث آخر را از عالم كه حضرت امام جعفر صادقست نقل كرده‌اند صلوات اللَّه عليهم اجمعين.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من قدّم أولادا يحتسبهم عند اللَّه حجبوه من النّار[١])

و كلينى در قوى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه روايت كرده است و هم چنين صدوق كه فرمودند كه هر كه چند فرزند او بميرد و صبر كند از براى خدا بر آن مصيبت اين فرزندان او مانع او شوند از آتش دوزخ و بلفظ سه فرزند از حضرت سيد المرسلين ٦ و ابو ذر غفارى نيز منقولست به همين ثواب.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت‌

[١] باذن اللَّه عز و جل. خ.