لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٣ - بندهاى كفن را مىگشايند

و ابن عبدك قد نزل بك و أنت خير منزول به قد احتاج إلى رحمتك اللَّهمّ و لا نعلم منه الّا خيرا و أنت اعلم بسريرته و نحن الشّهداء بعلانيته اللَّهمّ فجاف الارض عن جنبيه و لقّنه حجّته و اجعل هذا اليوم خير يوم اتى عليه و اجعل هذا البيت خير بيت نزل فيه و صيّره إلى خير ممّا كان فيه و وسّع له فى مدخله و انس وحشته و اغفر ذنبه و لا تحرمنا اجره و لا تضلّنا بعده.

و در حديث حسن كالصحيح از آن حضرت منقولست كه چون ميت را داخل قبر كنى بشكاف كفن را از پيش روى ميت يعنى روى او را باز كن.

و در حديث صحيح از ابى حمزه منقول است كه گفتم بأحدهما صلوات اللَّه عليهما كه آيا بندهاى كفن را مى‌گشايند حضرت فرمودند كه بلى و روى او را باز مى‌كنند.

و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه چون ميت را در قبر مى‌گذارند كفن را شق مى‌كنند يعنى مى‌درند چنانكه جمعى بظاهر حديث عمل نموده‌اند كه مى‌بايد از پيش سر ميت بدرند و ظاهرا مراد دور كردن كفن است از روى ميت چنانكه در اخبار صحيحه وارد شده است و اللَّه تعالى يعلم.

[بالشى از خاك مى‌سازند از براى ميت كه سرش به زير نيفتد]

(و قد روى سالم بن مكرّم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال يجعل له و سادة من تراب و يجعل خلف ظهره مدرة لئلّا يستلقى)

و بسند كالصحيح از سالم منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بالشى از خاك مى‌سازند از براى ميت كه سرش به زير نيفتد و بر پشت او كلوخى مى‌گذارند كه بر پشت نيفتد.

[بندهاى كفن را مى‌گشايند]

(و يحلّ عقد كفنه و يكشف عن وجهه ثمّ يدعى له و يقال اللَّهمّ‌