لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٥ - هر كه در غربت بميرد شهيد از دنيا مىرود

بهشت يا دوزخ و احاديث گذشت.

[هر كه در حالت احرام بحج يا به عمره بميرد]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من مات محرما بعثه اللَّه ملبّيا)

و از آن حضرت فرمودند كه هر كه در حالت احرام بحج يا به عمره بميرد حق سبحانه و تعالى او را مبعوث كند و زبان او متكلم به كلمات: لبّيك اللَّهمّ لبّيك‌ تا آخر باشد در وقتى كه همه كس بحال خود درمانده وا ثبوراه گويند و اين حديث را شيخ كلينى رحمة اللَّه عليه در قوى كالصحيح روايت كرده است.

[هر كه بميرد در يكى از مكه يا مدينه يا در حرم‌]

(و قال صلوات اللَّه عليه من مات فى احد الحرمين امن من الفزع الاكبر يوم القيمة)

و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه بميرد در يكى از مكه يا مدينه يا در حرم هر دو ايمن خواهد بود در روز قيامت از فزع و ترسى كه از همه فزعها بزرگتر است و آن جميع فزعهاى روز قيامت است يا بعضى از آن مثل گذشتن بر صراط كه خايف خواهد بود كه در جهنم خواهد افتاد يا خواهد گذشت يا در وقت پريدن نامها يا در وقت ميزان يا در وقت حساب يا در وقت عرض بر جناب اقدس عزيز قهار و اين حديث نيز بسند كالصحيح منقولست.

و در حديث حسن كالصحيح منقولست كه هر كه در وقت رفتن يا برگشتن در راه مكه بميرد از فزع اكبر روز قيامت ايمن شود و شامل حرمين نيز هست و در بحث حج نيز خواهد آمد.

[هر گاه زنى در زاييدن تا انتهاء نفاسش بميرد]

(و قال صلوات اللَّه عليه المرأة اذا ماتت فى نفاسها لم ينشر لها ديوان يوم القيمة)

و آن حضرت فرمودند كه هر گاه زنى در زاييدن تا انتهاء نفاسش بميرد در روز قيامت نامه عمل او را نگشايند و بى‌حساب به بهشت رود.

[هر كه در غربت بميرد شهيد از دنيا مى‌رود]

(و قال صلوات اللَّه عليه موت الغريب شهادة)

و حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در غربت بميرد شهيد از دنيا بيرون مى‌رود و احاديث‌