لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٦ - زن را به عرض مىگيرند از پيش لحد كه پيش قبله است

نيايد.

چنانكه در روايت قوى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه روايت شده است كه هر كه داخل قبر شود بيرون نيايد مگر از پيش پاهاى ميت و نكته گفته‌اند كه در وقت داخل شدن هنوز ميت را به قبر نبرده‌اند و در وقت بيرون آمدن خاك مى‌ريزد اگر بر پاى ميت ريخته شود بهتر از آنست كه بر سر و روى ميت ريخته شود.

[زن را به عرض مى‌گيرند از پيش لحد كه پيش قبله است‌]

(و المرأة تؤخذ بالعرض من قبل اللّحد و يقف زوجها فى موضع يتناول وركها و يؤخذ الرّجل من قبل رجليه يسلّ سلّا)

و زن را به عرض مى‌گيرند از پيش لحد كه پيش قبله است و سرازير نمى‌كنند مثل مرد و شوهرش نزديك ران او مى‌ايستد كه زن را بگيرد و شخصى ديگر بالا تنه ميت را مى‌گيرد و مرد را از پيش پاى قبر داخل مى‌كنند باين نحو كه از تابوت به هموارى بيرون مى‌آورند و سر او را به زير مى‌كنند مثل روزى كه داخل دنيا شده است از شكم مادر.

و اين عبارت عبارت فقه رضويست و مضمون حديث موثق زيد بن على است از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه. و در حديثى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نيز وارد است و عمل اصحاب بر اين است.

و در حديث قوى سكونى از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه سنت جارى شده است از حضرت سيد المرسلين ٦ كه زن را در قبر در نياورد مگر كسى كه در حال حيات محرم او بوده است و در حديث قوى كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه شوهر اولى است بزن خود تا او را در قبر مى‌آورد.