لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٢ - چون قبر درست شود و پر شود پس آب بريز بر قبر ميت در حالتى كه رو به قبر باشى

آخر حديث است كه سنت چنين است پس ممكن است كه احاديث مطلق را حمل بر مقيد كنيم و ظاهرا در مستحبات لازم نيست كه مطلق را حمل بر مقيد كنيم بلكه ثواب مقيد بيشتر است و مطلق نيز ثواب دارد.

و در حديث حسن كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه مرويست در ريختن آب بر قبر كه تا ترى هست ميت را عذاب نمى‌كنند.

و در حديث حسن كالصحيح و صحيح از زراره منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون از قبر فارغ شوى آب بر او بريز و بعد از آن دست را در گل فرو بر كه انگشتان از هم باز باشند.

و در حديث حسن كالصحيح از زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه حضرت سيد المرسلين ٦ اين معنى را در قبور بنى هاشم واقع مى‌ساختند و ممكن است كه اول در قبور ايشان مى‌كرده باشند و بعد از آن نسبت به همه كس يا خصوص حضرت نسبت بغير بنى هاشم نمى‌كرده باشند و اين از جمله خصايص حضرت باشد با بنى هاشم.

و در حديث حسن كالصحيح واقع شده است كه قبر را چهار انگشت بلند كن و در موثق كالصحيح وارد شده است كه چهار انگشتى كه مضموم باشد نه گشاده بلند كن.

و در حديث موثق كالصحيح واقع شده است كه بقدر چهار انگشت گشوده بلند كن جمع كرده‌اند كه اقلش چهار انگشت مضموم است و اكثرش چهار انگشت گشاده است.

و در دو حديث وارد شده است كه دست بر قبر گذاشتن لازم است كسى را كه به جنازه ميت حاضر نشده باشد يعنى نسبت به او تاكيدش بيشتر است.

و در حديث كالصحيح موثق وارد است كه در وقت دست گذاشتن مى‌بايد