لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٦ - هر گاه به شهيد رسند و بقيه حيات چيزى مانده باشد خواه در معركه بميرد و خواه در غير معركه او را غسل مىدهند

و شيخ طوسى ذكر كرده است در شرح كلام مفيد كه وجه سخن مفيد آنست كه مخالف اثنى عشرى كافرند همه و نماز بر كافر جايز نيست بى‌دغدغه و حديث نصرانى گذشت و خواهد آمد و اين استدلال در كار نبود چون اخبار بخصوصها در نماز وارد شده است چنانكه ذكر كرده است.

[هر گاه به شهيد رسند و بقيه حيات چيزى مانده باشد خواه در معركه بميرد و خواه در غير معركه او را غسل مى‌دهند]

(و روى ابو مريم الانصارىّ عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال الشّهيد اذا كان به رمق غسّل و كفّن و حنّط و صلّى عليه و ان لم يكن به رمق كفّن فى اثوابه)

و روايتست بسند موثق كالصحيح بل الصحيح از ابو مريم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر گاه به شهيد رسند و بقيه حيات چيزى مانده باشد خواه در معركه بميرد و خواه در غير معركه او را غسل مى‌دهند و كفن مى‌كنند و حنوط مى‌كنند و نماز مى‌كنند بر او اگر وقتى رسيدند كه رمقى نمانده و واصل شده است در آن جامهائى كه دارد دفن مى‌كنند اگر خونين نشده باشد.

(و سأله ابان بن تغلب عن الرّجل يقتل فى سبيل اللَّه أ يغسّل و يكفّن و يحنّط فقال يدفن كما هو فى ثيابه بدمه الّا ان يكون به رمق فان كان به رمق ثمّ مات فانّه يغسّل و يكفّن و يحنّط و يصلّى عليه لأنّ رسول اللَّه ٦ صلّى على حمزة و كفّنه و حنّطه لأنّه كان جرد)

و سند ابان اگر چه در اين كتاب جهالتى دارد اما كلينى بسند صحيح روايت كرده است از ابان بن تغلب به تا دو نقطه و غين نقطه دار كه او گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه كشته شود در راه خدا كه جهاد مشروع باشد اگر چه در زمان غيبت باشد و كفار بر سر مسلمانان آيند چون دفع ايشان واجبست آن نيز داخل است پرسيد كه آيا غسل مى‌دهند و كفن مى‌كنند و حنوط مى‌كنند او را؟ حضرت فرمودند كه با آن جامهاى خونين دفن‌