لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣٩ - صبر در مصيبت

مى‌گذاشتم ديگر صحابه گفتند كه امر كردى كه او را غسل دادند و نماز بر او كردى و در لحدش خوابانيدى و مع هذا فرمودى كه او را ضغطه و فشارش قبر شد حضرت فرمودند كه بلى با خانه‌اش كج خلقى مى‌كرد حق سبحانه و تعالى باين ضغطه او را پاك كرد.

و صدوق ذكر كرده است در خصال كه سعد بن معاذ را سه چيز از خوبيها بود كه اگر يكى از آنها را كل اهل زمين مى‌داشتند از جهت فضيلت ايشان كافى بود و صدوق اين جزو آخر را در اينجا ذكر كرد تا دفع دخل كند كه حديث سابق دلالت مى‌كرد كه ردا را در جنازه غير نبايد انداختن پس چرا حضرت صلوات اللَّه عليه و آله انداختند جواب گفت كه خصوص سعد از اين حكم كلى مستثنى است بامر الهى از جهت تأليف قلوب يهودان و اطمينان مسلمانان و حكايات سعد و خوبيهاى او از كتب سير و تواريخ و غير آن ظاهر مى‌شود خوشا حال جمعى كه در زمان آن حضرت از دنيا رفتند بعنوان شهادت يا غير آن و بدا حال جمعى كه ماندند و فريفته دنيا شدند و دين را بدنيا فروختند نعوذ باللَّه من الضلالة بعد الهداية.

[صبر در مصيبت‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لو لا انّ الصّبر خلق قبل البلاء لتفطّر المؤمن كما تتفطّر البيضة على الصّفا)

و بسند قوى كالصحيح از آن حضرت سلام اللَّه عليه منقول است كه اگر نه آن بود كه حق سبحانه و تعالى صبر را پيش از بلا آفريده بود مطلقا يا نسبت به مؤمن هر آينه مؤمن مى‌شكست مانند تخم مرغى كه بر سنگ حسنى خورد چون بلا را حق سبحانه و تعالى از جهت دوستان خود مقرر ساخته است.

(و قال رسول اللَّه ٦ اربع من كنّ فيه كان فى‌