لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٣ - هر عضوى از اعضاى آدمى را كه مس كند و استخوان داشته باشد غسل واجبست

باب المس‌

در بعضى از نسخ هست و در بعضى به جاى آن واو است يعنى بابى است در بيان غسل مس ميت.

[هر عضوى از اعضاى آدمى را كه مس كند و استخوان داشته باشد غسل واجبست‌]

(و من مسّ قطعة من جسد اكيل السّبع فعليه الغسل ان كان فيما مسّ عظم و ما لم يكن فيه عظم فلا غسل عليه فى مسه)

و هر كه بسايد و برساند پاره از بدن شخصى را كه حيوان درنده خورده باشد پس اگر آن چه را دست رسانيده باشد استخوان داشته باشد بر او غسل واجبست و هر چه را استخوان نداشته باشد در مس آن چيزى لازم نيست.

و اكثر علما باين عمل كرده‌اند و گفته‌اند كه هر عضوى از اعضاى آدمى را كه مس كند و استخوان داشته باشد غسل واجبست خواه آن عضو از مرده جدا شده باشد و خواه از زنده اگر آن عضو را غسل نداده باشند چون روايتى كه در اين باب وارد شده است كالصحيح است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه اگر قطعه از شخصى جدا شود آن ميته است پس اگر كسى او را مس كند پس اگر استخوان داشته باشد غسل مى‌بايد كرد و اگر استخوان نداشته باشد غسل در كار نيست و عبارت روايت اعم است از آن كه از مرده جدا شده باشد يا از زنده.

و ظاهر عبارت صدوق نيز آنست كه از مرده جدا شده باشد و اين عبارت‌