لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٧٧ - طفل هر گاه نماز را بفهمد و تميز داشته باشد بر او نماز مىخوانند

گردم به درستى كه سنيان در تكبير اول نماز ميت دست بر مى‌دارند و بعد از آن دست بر نمى‌دارند آيا من بنحو سنيان يك مرتبه دست بردارم يا در هر تكبير دست بردارم حضرت فرمودند كه در هر تكبيرى دست بردار.

و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه يونس مى‌دانسته است كه در هر تكبيرى دست برداشتن سنت است و سؤال او از اين جهت است كه تقيه بكنم يا نكنم حضرت فرمودند كه مكن كه ضرر به تو نمى‌رسد به توجه ما و اظهار شعاير ايمان نيز كرده خواهى بود.

و از اينجا نيز ظاهر مى‌شود كه در اخبارى كه يك مرتبه واقع شده است از جهت تقيه است كه مبادا ضرر به ايشان رسد با آن كه راوى حديث يك مرتبه غياث بن ابراهيم است و او سنى است و ظاهرا اسماعيل بن اسحاق نيز چنين باشد چنانكه هر دو روايت فعل حضرت امير المؤمنين را كرده‌اند كه حضرت صلوات اللَّه عليه در تكبير اول دست بر مى‌داشت و بس پس ممكن است بر تقدير وقوع كه حضرت تقيه فرموده باشند چون پيشتر آن كسان اين بدعت را گذاشته بودند و حضرت از انكار اصحابش خايف بوده باشد چنانكه خواهد آمد كه حضرت امير المؤمنين اراده فرمودند كه بدعت عمر را در نماز تراويح كه در جميع صحاح ايشان هست كه عمر گذاشته است برطرف كند و حضرت امام حسن را فرستاد كه بدعتست ترك كنيد همگى فرياد بر آوردند كه وا عمراه حضرت فرمودند كه هر چه خواهند بكنند.

و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند در خطبه طويلى كه اگر من بدعتهايى كه گذاشته‌اند برطرف كنم هر آينه همه از من متفرق خواهند شد مگر قليلى كه مرا شناخته‌اند و فضيلت مرا از كتاب خدا دانسته‌اند و يكى از آنها تكبير بر ميت است كه حضرت سيد المرسلين پنج تكبير بر مؤمن مقرر ساختند و