لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٢ - صبر بر دو قسم است

كسى به او بگويد كه تو به گفته خودت از سگ كمترى تا قتل همراهست و اما مرده ضرر ندارد چون فدا شده‌اند محض تواضعى است كه مى‌گويند.

[صبر بر دو قسم است‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه الصّبر صبران فالصّبر عند المصيبة حسن جميل و افضل من ذلك الصّبر عند ما حرّم اللَّه عزّ و جلّ عليك فيكون لك حاجزا)

و مرويست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه صبر بر دو قسم است يكى صبر است نزد مصيبتى كه به بنده رسد خوبست و نيكو است و بهتر از آن صبر است نزد چيزى كه حق سبحانه و تعالى بر تو حرام كرده باشد و رضاى الهى مانع شود ترا از فعل آن حرام.

و كلينى اين حديث را به سندى ضعيف از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه روايت كرده است اما مؤيد اين بسيار است و هيچ شك نيست كه هر دو عظيم است و ثوابشان جزيل و از حضرت سيد المرسلين ٦ منقولست كه صبر بر سه قسم است صبر نزد مصيبت و صبر بر طاعت و صبر از معصيت پس كسى كه صبر كند بر مصيبت و آن مصيبت را از خود دفع كند به صبر نيكو حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهت او سيصد درجه كه از درجه تا درجه ديگر مثل ميانه آسمان و زمين باشد و كسى كه صبر كند بر طاعت حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهت او ششصد درجه كه ما بين هر درجه تا درجه ديگر از منتهاى زمين باشد تا عرش و كسى كه صبر كند بر معصيت و نكند آن را حق سبحانه و تعالى از جهت او بنويسد نهصد درجه كه از درجه تا درجه ديگر مثل ما بين منتهاى زمين باشد تا منتهاى عرش.

و آيات و اخبار در فضيلت صبر فوق حد و حصر است و در احاديث صحيحه وارد شده است كه نسبت صبر به ايمان نسبت سر است به بدن بلكه ايمان نيست مگر صبر.