لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٨ - دوست حضرت امير المؤمنين آن حضرت را در سه موضع مىبيند

و اما در آخرت پس اول: آن كه ديوان او و نامه عمل او را نگشايند.

دويم: ترازوى عمل از جهت او نصب نكنند.

سيم: نامه عمل او را بدست راست او دهند.

چهارم: از جهت او بنويسند براتى از آتش دوزخ.

پنجم: روى او سفيد باشد در آن روز.

ششم: حلّهاى بهشت را در او پوشانند.

هفتم: او را شفاعت دهند در صد كس از اهل بيت او.

هشتم: حق سبحانه و تعالى بنظر رحمت به او نظر كند.

نهم: تاجى از تاجهاى بهشت بر سر او گذارند.

دهم: آن كه داخل بهشت شود بى‌حساب پس خوشا حال دوستان اهل بيت من و چون چنين نباشد كه حق سبحانه و تعالى محبت ايشان را مزد رسالت آن حضرت كرده است با آن كه هيچ پيغامبرى را مزد بر رسالت كرامت نفرموده است مگر آن حضرت را.

و باز از طرق ايشان از جابر بن عبد اللَّه انصارى منقولست كه روزى در خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ بودم كه ناگاه رو به جانب حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند و فرمودند كه مى‌خواهى ترا بشارت دهم يا ابا الحسن، حضرت فرمودند بلى يا رسول اللَّه، حضرت فرمودند كه اينك جبرئيل از جانب خداوند جليل آمده است و مى‌گويد كه حق سبحانه و تعالى شيعيان و دوستان ترا نه خصلت كرامت كرده است.

اول: آسانى مرگ.

دويم: انس در وحشت قبر كه فرشتگان به زيارت او آيند.

سيم: نور در ظلمت قبر و قيامت.