لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦ - فايده حنا و نوره

شده بودند از اثر حنا.

(و قال رسول اللَّه ٦ اختضبوا بالحنّاء فانّه يجلو البصر و ينبت الشّعر و يطيّب الرّيح و يسكّن الزّوجة)

[١] و بسند كالصحيح روايت كرده است كلينى از آن حضرت ٦ كه خضاب كنيد به حنا كه سبب جلا و روشنى چشم است و سبب روييدن مو است و بو را خوش مى‌كند و زوجه را ساكن و مطمئن مى‌كند به گمان آن كه شوهرش جوانست كه چون موى سفيد مى‌بيند مغموم مى‌شود. و ظاهرا مراد از خضاب رنگ كردن ريش و سر است بلكه غالب ريش بوده است و مطلق منصرف به غالب مى‌شود.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه الحنّاء يذهب بالسّهك و يزيد في ماء الوجه و يطيّب النّكهة و يحسّن الولد)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حنا بوى بد را كه از عرق حاصل مى‌شود مى‌برد و آب رو را زياد مى‌كند و دهن را خوشبو مى‌كند و فرزند را خوش صورت مى‌كند. و اين حديث را شيخان بسند قوى روايت كرده‌اند از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

(و لا باس ان يمسّ الرّجل الخلوق فى الحمّام و يمسح به يده من شقاق يداويه و لا يستحبّ ادمانه و لا ان يرى اثره عليه)

باكى نيست كه شخصى خلوق را در حمام به خود مالد يا بدست مالد از جهت تركيدن دست كه مداوا كند به آن و خوب نيست مداومت بر آن يا آن كه اثر زردى آن بر دست بماند و خلوق بوى خوشى بوده است كه زعفران داشته است با چيزهاى ديگر خوشبو و بر بدن مى‌ماليده‌اند و بر دست مى‌ماليده‌اند و بدن و دست را زرد مى‌كرده‌اند.

[١] الروعة. خ ل.