لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٣ - سزاوار آنست كه پيراهن ميت سجاف نداشته باشد و تكمه و بندش را نبندند

مى‌تواند آن را فروختن حضرت فرمودند كه هر چه را خواهد كه بفروشد بيع كند و هر چه را نخواهد كه بفروشد مى‌تواند بخشيد و نفع از آن مى‌تواند برد و طلب مى‌كند بركت آن را يعنى تيمنا و تبركا انتفاعات از آن مى‌تواند برد پرسيدند از آن حضرت كه آيا به آن كفن مى‌توان كرد ميت را حضرت فرمودند كه نه و ظاهرش آنست كه از اين جهت سؤال كرده باشد كه چون وقف است بر خانه كعبه نتوان فروختن و خريدن را ممكن است كه بقصد استنقاذ و استخلاص كرده باشد از حجبه.

و جوابش اين است كه فى الحقيقه آن كه وقف كرده است چنين وقف كرده است كه يك سال جامه باشد و بعد از آن از خدمه كعبه باشد و آن كه كفن نمى‌توان كرد ظاهرش آنست كه چون حرير محض است نتوان كفن كردن.

و در حديث صحيح از عبد الملك بن عتبه وارد است كه گفت سؤال كردم از حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه از جامه كعبه چيزى خريده باشد آيا كفن ميت مى‌تواند كرد؟ حضرت فرمودند كه نه. و در حديث قوى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست مثل سابق.

[سزاوار آنست كه پيراهن ميت سجاف نداشته باشد و تكمه و بندش را نبندند]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ينبغى ان يكون القميص للميّت غير مكفوف و لا مزرّر [او و لا مزرور])

چنانكه در بعضى از نسخ است و در كافى و تهذيب است و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه سزاوار آنست كه پيراهن ميت سجاف نداشته باشد و تكمه و بندش را نبندند بنا بر نسخه اصل و بنا بر نسخ ديگر تكمه و بند نداشته باشد. و بر اين مضمون حديث صحيح و كالصحيح بسيار وارد شده است از حضرت امام جعفر صادق و حضرت امام رضا و غيرهما صلوات اللَّه عليهم اجمعين.

(و سئل الصّادق صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يكون له القميص‌