لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٤ - هر كس كه مرگ او را حاضر مىشود حضرت رسول و ائمه معصومين را مىبيند

وقتى كه جان به حلق شما مى‌رسد و شما در آن وقت نظر مى‌كنيد به ميت جان را بر نمى‌گردانيد به بدن ميت اگر قدرت داريد و حال آن كه ما نزديكتريم به ميت از شما و ليكن شما نمى‌بينيد، و ظاهر آيه خطابست با حضّار محتضر آن جمعى كه نزد آن شخصى كه مى‌ميرد نشسته‌اند پس حاصل معنى اين مى‌شود كه شما را اختيارى نيست در حيات و موت احدى و همه بدست واحد قهّار است جل شانه.

اما اشارات پس ممكن است كه از لفظ و نحن اقرب باشد كه ما اقربيم به او از شما يعنى خلفاى ما به او اقربند كه مراد از آن رسول خدا و ائمه هدى و ملائكه باشند صلوات اللَّه عليهم يعنى نه شما را اختيارى هست كه ميت نميرد و نه خبرى هست كه ما با ايشان در چه كاريم عدم اختيار كه ظاهر است و عدم خبر از چند وجه است يكى حضور حضرات بعنوان رحمت با مؤمنان و بعنوان غضب با غير ايشان، و ديگر نمودن جاى مؤمن را به او تا از شوق جان بدهد، ديگر خطاب مستطاب حضرت رب الارباب كه‌ يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌[١] ديگر فرستادن ملائكه رحمت از جهت خوبان و غضب از جهت بدان و غير اينها كه از اخبار بسيار ظاهر مى‌شود پس بنا بر اين تفسير حديث صحيح سابق كه حضرت فرمودند كه چشم شما روشن مى‌شود جميع اينها خواهد بود و هر يك نيز ممكن است كه مراد باشد اما جميع اظهر است و احتمال بعض بنا بر آنست كه حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم با هر كسى در خور عقل او سخن فرموده‌اند و او را به نحوى بشارت داده‌اند چنانكه صدوق‌

[١] آيه ٢٨ و ٢٩ و ٣٠ و ٣١- سورة الفجر.