لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩ - بدن خود را به زمين حمام مرسان

كند و طلب آمرزش كند كه حق سبحانه و تعالى از تقصير او درگذرد و ديگر ترك نكند.

و همين حديث را شيخ بسند حسن از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه روايت كرده است و ظاهر هر دو وجوب غسل جمعه است و دلالت مى‌كند بر آن كه غسل جمعه را در تمامى نماز دخلى هست.

و ليكن اكثر علما تاويل كرده‌اند كه استغفار در مكروهات بلكه در مباحات نيز مى‌باشد و تمامى غير صحت است بلكه كمال نماز در غسل است و احتياط آنست كه مهما أمكن ترك نكند چنانكه گذشت و خواهد آمد.

[بدن خود را به زمين حمام مرسان‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لا تتّك في الحمّام فانّه يذهب‌[١] شحم الكليتين و لا تسرّح في الحمّام فانّه يرقّق الشّعر و لا تغسل رأسك بالطّين فانّه يسمّج الوجه و في حديث اخر يذهب بالغيرة، و لا تدلك بالخزف فانّه يورث البرص و لا تمسح وجهك بالإزار فانّه يذهب بماء الوجه)

و حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه تكيه مكن در حمام يعنى بدن خود را به زمين حمام مرسان خواه بعنوان پهلو خوابيدن باشد و خواه بر پشت خوابيدن چنانكه تصريح به آن واقع شده است در حديث كالصحيح كه مى‌برد يا مى‌گدازد بنا بر نسخه تهذيب پيه گردها را و گداختن آن سبب لاغر شدن بدنست و شانه مكن در حمام كه مو را تنك مى‌كند يعنى موى سر و موى ريش را مى‌ريزاند و تنك مى‌شوند و سر را به گل مشو كه رو را ناخوش مى‌كند.

و در حديثى ديگر كه كلينى آن را روايت كرده است بدل سماجت وجه آنست كه سر را به گل شستن غيرت را مى‌برد و سفال را بر بدن و پا ممال كه پيسى‌

[١] يذيب. خ ل.