لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٣ - رضا به قضاى خدا

(و قال صلوات اللَّه عليه انّ اللَّه تبارك و تعالى تطوّل على عباده بثلاث القى عليهم الرّيح بعد الرّوح و لو لا ذلك ما دفن حميم حميا و القى عليهم السّلوة[١] بعد المصيبة و لو لا ذلك لانقطع النّسل و القى على هذه الحبّة الدّابّة و لو لا ذلك لكنزها ملوكهم كما يكنزون الذّهب و الفضّة)

و بسند حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى سه تفضل بر بندگان فرموده است يكى بوى بد را كه از جهت جسد بعد از مفارقت روح مقرر ساخته و اگر نه اين بود هر آينه هيچ خويشى خويش خود را دفن نمى‌كرد و حق سبحانه و تعالى صبر كرامت فرموده است بعد از مصيبت و اگر نه اين بود هر آينه نسل منقطع مى‌شد يعنى كدخدا نمى‌شدند و كدخدائى نمى‌كردند اگر صبر نمى‌بود چون در اول مرتبه حالتى بهم مى‌رسد از موت فرزند كه جزم مى‌كند كه ديگر با زنان نزديكى نخواهد كرد و يا آن مصيبت او را هلاك مى‌كرد چنانكه گذشت و بر حبوب مانند گندم و جو و برنج كرم مسلط گردانيده كه آنها را فاسد مى‌گرداند و اگر نه اين بود هر آينه پادشاهان در خزائن خود ضبط مى‌كردند چنانچه طلا و نقره را گنج مى‌گذارند.

[رضا به قضاى خدا]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه انّا اهل بيت نجزع قبل المصيبة فاذا نزل امر اللَّه عزّ و جلّ رضينا بقضائه و سلّمنا لأمره و ليس لنا ان نكره ما احبّ اللَّه لنا)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است بطرق متعدده كه ما اهل بيتيم كه جزع مى‌كنيم به تضرع و زارى كه شايد بلا نازل نشود و چون نازل شد به قضاى الهى راضييم و گردن مى‌نهيم امر او را و نيست ما را كه‌

[١] سلوت عنه سلوا صبرت عنه و سلاه نسيه.