لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٦ - چون بنده در روز آخر دنيا و روز اول آخرت باشد در برابر او ممثل مىشود مال او و فرزندان او و عمل صالح

تعالى عادلست و ظلم نمى‌كند.

باز از آن حضرت پرسيدند كه طاعون از چه وجه واقع مى‌شود حضرت فرمودند كه نظر به جمعى عذابست و نظر به جمعى رحمت است عرض نمودند كه چون شود كه يك چيز هم عذاب باشد و هم رحمت حضرت فرمودند كه نمى‌بينيد كه آتش جهنم عذابست بر كفار و بر خازنان جهنم از فرشتگان كه با كفارند رحمت است و لذت ايشان در آنست كه در آنجا اطاعت الهى به جا مى‌آورند.

[چون بنده در روز آخر دنيا و روز اول آخرت باشد در برابر او ممثل مى‌شود مال او و فرزندان او و عمل صالح‌]

(و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه انّ العبد اذا كان فى آخر يوم من الدّنيا و اوّل يوم من الآخرة مثّل له ماله و ولده و عمله فيلتفت إلى ماله فيقول و اللَّه انّي كنت عليك لحريصا شحيحا فما ذا عندك فيقول خذ منّي كفنك فيلتفت إلى ولده فيقول و اللَّه انّي كنت لكم محبّا و انّي كنت عليكم لمحاميا فما ذا عندكم فيقولون نؤدّيك إلى حفرتك و نواريك فيها فيلتفت إلى عمله فيقول و اللَّه انّك كنت علىّ لثقيلا و انّي كنت فيك لزاهدا فما ذا عندك فيقول انا قرينك فى قبرك و يوم حشرك حتّى اعرض انا و أنت على ربّك)

به اسانيد قويه كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه چون بنده در روز آخر دنيا و روز اول آخرت باشد در برابر او ممثل مى‌شود مال او و فرزندان او و عمل صالح او پس رو بمال مى‌كند و مى‌گويد كه و اللَّه كه من حرص داشتم در طلب تو و بخل مى‌ورزيدم و صرف نمى‌كردم ترا و عمر عزيز را در طلب تو و حفظ تو بسر آوردم الحال كه مى‌روم چه همراهى مى‌كنى با من پس مال به زبانحال يا مقال مى‌گويد كه كفن را از من بردار كه همراهى ديگر از من نمى‌آيد.

پس رو به فرزندان خود مى‌كند و مى‌گويد كه و اللَّه كه من دوست شما بودم‌