لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٧ - هر گاه شخصى در اثناى نماز برسد و يك تكبير يا دو تكبير را با امام دريابد

ابو بصير امر مى‌كرد كه به پهلو بخوابانند او را و ظاهرا حالت نماز نيز داخل بوده است و عبد اللَّه بن مغيره مى‌گويد كه خبر داد مرا از مذهب ابى بصير على بن ابى حمزه و ممكن است كه سهو را على كرده باشد.

[هر گاه شخصى در اثناى نماز برسد و يك تكبير يا دو تكبير را با امام دريابد]

(و روى الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا ادرك الرّجل التّكبيرة و التّكبيرتين من الصّلاة على الميت فليقض ما بقى متتابعا)

و به اسانيد صحيحه از حلبى منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در اثناى نماز برسد و يك تكبير يا دو تكبير را با امام دريابد در نماز بر ميت تتمه تكبيرات را به جا مى‌آورد پى در پى يعنى بى‌دعا.

و در حديث صحيح از عيص منقول است كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه هر گاه شخصى يك تكبير را دريابد با امام حضرت فرمودند كه ما بقى را تمام مى‌كند. و مثل اين در حديث زيد شحام از آن حضرت منقولست.

و در حديث قوى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقول است كه هر گاه كسى با امام يك تكبير يا دو تكبير را دريابد باقى را تمام مى‌كند و با جنازه راه مى‌رود پس اگر تمام نكرده باشد نزد قبر تكبير مى‌گويد و اگر داخل قبر كرده باشند تكبير بر قبر مى‌گويد.

و جمعى از علما جمع بين الاخبار چنين كرده‌اند كه اگر ممكن باشد كه اقل مرتبه دعا را به جا آورد با دعا مى‌خواند و الا اكتفا به تكبير مى‌كند و اگر بعضى را تواند كه با دعا بخواند مى‌خواند.

و در حديث موثق وارد شده است كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند كه قضا نمى‌بايد كرد آن چه را فوت شود از تكبير بر جنازه شيخ‌