لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٦ - دو چوب از درخت خرما كه تر باشد و نوشتن شهادتين بر كفن

الّتى تكون مع الميّت فقال تنفع المؤمن و الكافر)

و صدوق بسند قوى و كلينى بسند صحيح روايت كرده است از ابن مسكان و قبل از او از صفوان و هر دو از اهل اجماعند از حسن صيقل كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از جريده كه با ميت مى‌گذارند حضرت فرمودند كه نفع مى‌دهد مؤمن و كافر را و ظاهرا در كافر سبب تخفيف عذاب او شود و مراد از كافر غير اثنى عشريست و در كافى چنين است كه حضرت فرمودند كه دو جريده با ميت مى‌گذارند يكى در جانب راست و يكى در جانب چپ و بعد از آن فرمودند كه جريده نفع مى‌دهد مؤمن و كافر را.

و ممكن است كه نفع كافر نظر به جمعى باشد از كفار كه جريده را با ميت خود مى‌گذارند كه سبب هدايت ايشان شود به ايمان و از اين بالاتر نمى‌باشد رتبه كه دعاى حضرت سيد المرسلين ٦ از جهت كفار نافع نباشد و جريده از جهت ايشان نافع باشد.

و در حديث حسن كالصحيح منقولست از حريز و فضيل و عبد الرحمن بن ابى عبد اللَّه كه به حضرت امام جعفر صادق عرض نمودند كه از جهت چه چيز جريده را با ميت مى‌گذارند حضرت فرمودند كه عذاب از او دور مى‌شود تا جريده تر و تازه است.

(و قال‌[١] زرارة قلت لأبي جعفر صلوات اللَّه عليه أ رأيت الميّت اذا مات لم يجعل معه الجريدة فقال يتجافى عنه العذاب و الحساب ما دام العود رطبا انّما الحساب و العذاب كلّه فى يوم واحد فى ساعة واحدة قدر ما يدخل القبر و يرجع القوم و انّما جعلت السّعفتان لذلك‌

[١] فقال. خ.