لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢٢ - روح در بالاى جسد

الميّت إيّاك ان تحشو مسامعه شيئا فان خفت ان‌[١] يظهر من المنخرين شى‌ء فلا عليك ان تصيّر ثمّة[٢] قطنا و ان لم تخف فلا يجعل فيه شيئا)

و حضرت صادق صلوات اللَّه عليه در آخر حديثى كه در آن حديث بيان غسل ميت كرده‌اند و آن حديث كاهلى است كه لفظ حديثست و در آخر حديث يونس نيز اين معنى هست كه زنهار كه در گوشهاى ميت چيزى مگذاريد و در حديث يونس كافور و پنبه مگذاريد پس اگر ترسى كه از بينيهاى ميت خونى بيرون آيد چنانكه بسيار است كه خون بيرون مى‌آيد پس در اين صورت باكى نيست كه اندرون را پر از پنبه كنند و اگر خوف بيرون آمدن خون نباشد چيزى در آنجا مگذار.

(و قال صلوات اللَّه عليه فى اخر حديث طويل يصف فيه غسل الميّت لا تخلّل اظافيره)

و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند در آخر حديثى كه وصف مى‌كنند غسل ميت را كه ناخنهاى ميت را تخليل مكنيد و اين نيز در حديث كاهلى است.

(و قال صلوات اللَّه عليه اذا مات لأحدكم ميّت فسجّوه تجاه القبلة و كذلك اذا غسّل يحفر له موضع المغتسل تجاه القبلة)

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد است كه هر گاه كسى از شما بميرد پس پاى او را بقبله كنيد و چادر شبى بر سر او كشيد و هم چنين در وقت غسل پاى او را بقبله كنيد و نزديك پاى او كوى بكنيد كه غساله غسل به آن كو رود و گذشت اينها همه.

[روح در بالاى جسد]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا قبضت الرّوح فهى مظلّة[٣]

[١] لان. خ.

[٢] عليه. خ.

[٣] مطلة.