لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٥ - اگر يافت نشود مگر سر ميت نماز بر آن نمىكنند

[١] عضو من اعضائه تامّا صلّى على ذلك العضو و دفن و ان لم يوجد له عضو تام لم يصلّ عليه و دفن)

و بسند قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر گاه شخصى را كشته بيابند پس اگر عضوى از اعضاى او تمام باشد بر آن عضو نماز مى‌كنند و دفن مى‌كنند و اگر عضوى تمام نباشد نماز نمى‌كنند بر او و آن را دفن مى‌كنند.

و اين حديث را جمعى تاويل كرده‌اند به آن كه عضو تام سينه و دل است كه محل علوم و اعتقاداتست جمعا بين الاخبار، و بعضى حمل بر استحباب كرده‌اند و اين اظهر است.

و احوط آنست كه اگر سر يا دست يا پا و امثال اين اعضائى كه استخوان داشته باشد بيابند غسل بدهند و كفن كنند و نماز كنند و دفن كنند بقصد احتياط كه اگر واجب يا سنت باشد فبها و الا لغوى باشد و اللَّه تعالى يعلم.

[هر گاه شخصى را دو نيم كرده باشند نماز مى‌كنند بر سينه در آن است‌]

(و اذا وسّط الرّجل بنصفين صلّى على النّصف الّذى فيه القلب)

و در حديث صحيح خالد قلانسى و در حديث صحيح على بن جعفر و غير آن از ائمه معصومين حضرات باقر و صادق و كاظم صلوات اللَّه عليهم منقولست كه هر گاه شخصى را بدو نيم كرده باشند نماز مى‌كنند بر آن نصفى كه در آن دل باشد و حكمش مذكور شد سابقا.

[اگر يافت نشود مگر سر ميت نماز بر آن نمى‌كنند]

(و ان لم يوجد منه الّا الرّأس لم يصلّ عليه)

و اگر يافت نشود مگر سر ميت نماز بر آن نمى‌كنند كلينى در حديث حسن كالصحيح از محمد بن مسلم روايت كرده است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه كشته يافت شود و بغير او گوشت نباشد و استخوان نداشته باشد بر او نماز

[١] له. خ.