لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٦ - چون از نماز فارغ شود از جاى خود به جايى ديگر تا نبيند جنازه را بر دستهاى مردان

صلوات اللَّه عليه در نماز بر ميت فرمودند كه تكبير مى‌گويى و صلوات بر محمد و آل او صلوات اللَّه عليهم مى‌فرستى و مى‌گويى‌

اللَّهمّ عبدك ابن عبدك ابن امتك لا اعلم منه الّا خيرا و أنت اعلم به منّا اللَّهمّ ان كان محسنا فزد فى حسناته و تقبّل منه و ان كان مسيئا فاغفر له ذنبه و افسح له فى قبره و اجعله من رفقاء محمّد ٦‌

پس تكبير دويم مى‌گويى و مى‌خوانى‌

اللَّهمّ ان كان زاكيا فزكّه و ان كان خاطئا فاغفر له‌

پس تكبير سيم مى‌گويى و مى‌خوانى‌

اللَّهمّ لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده‌

پس تكبير چهارم مى‌گويى و مى‌خوانى‌

اللَّهمّ اكتبه عندك فى علّيّين و اخلف على عقبه فى الغابرين و اجعله من رفقاء محمّد و آله ٦‌

پس تكبير پنجم بگو و فارغ شو. و باين عنوان نيز در فقه رضوى مذكور است.

و از حديث موثق كالصحيح سماعه ظاهر مى‌شود كه در تكبير اول چهار دعا را مى‌خواند و در سه تكبير ديگر دعا از جهت ميت مى‌كند و قريب به آن است موثقه عمار ساباطى چنانكه ظاهر حديث زراره و حلبى نيز بر اين دلالت مى‌كند.

و احاديث متواتره از ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم وارد شده است كه نماز ميت پنج تكبير است پس اگر چنان كند كه بعد از هر تكبيرى شهادتين بگويد و صلوات بفرستد و دعا از جهت مؤمنين و مؤمنات بكند و دعا از جهت ميت بكند به همه احاديث عمل كرده است و اگر همه دعاها را جمع كند و در هر تكبيرى بخواند بهتر خواهد بود اگر منفرد باشد و اگر به جماعت نماز كند تخفيف در دعا اولى است و اللَّه تعالى يعلم.

[چون از نماز فارغ شود از جاى خود به جايى ديگر تا نبيند جنازه را بر دستهاى مردان‌]

(و لا يبرح من مكانه حتّى يرى الجنازة على أيدي الرّجال)

و چون از نماز فارغ شود از جاى خود به جايى ديگر نرود تا نه بيند جنازه را بر