لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧ - كسي كه اطاعت زنش بكند

ممكن باشد با پدر به حمام نرود تا حشمت پدر از نظر پسر كم نشود چنانكه از وصيت ظاهر مى‌شود و اللَّه تعالى يعلم.

[زن به حمام نرود]

(و قال رسول اللَّه ٦ من كان يؤمن باللَّه و اليوم الآخر فلا يبعث بحليلته إلى الحمّام)

و بسند حسن كالصحيح و موثق كالصحيح و غير آن از آن حضرت ٦ منقولست كه هر كه ايمان به خداوند عالميان و روز قيامت دارد پس بايد كه حلال خود را به حمام نفرستد و ظاهرا در صورتى بد است كه زن متهم باشد به بدى كه خوف آن باشد كه چون به بهانه حمام در رود به زنا رود يا مكروه باشد رخصت دادن در بلاد حاره كه در خانهاى خود غسل مى‌توانستند كردن و در امثال اين بلاد عبث رخصت دادن خوب نباشد چنانكه بعضى از زنان هر چند متهم به زنا نباشند و ليكن به عبث هر روز به حمام روند و اقلا مردان قد و بالاى ايشان را مى‌بينند و اگر كسى را ممكن باشد كه در خانه خود حمام بسازد هيچ شك نيست كه بهتر است.

و اما در مثل هواهاى سرد كه خوف هلاك ايشان باشد و غسل بر ايشان واجب باشد يا بسيار كثيف شده باشند و قدرت بر حمام بلكه بر آب گرم كردن نيز نداشته باشند شك نيست كه جايز است بلكه واجب كه ايشان را رخصت حمام بدهند. و محتمل است كه همين عذر كافى باشد در جواز تيمم زنان را كه به حمام نروند و ليكن بخاطر ندارم كه كسى از علما تجويز كرده باشد و اللَّه تعالى يعلم.

[كسي كه اطاعت زنش بكند]

(و قال صلوات اللَّه عليه و آله من اطاع امرأته اكبّه اللَّه تعالى على منخريه في النّار فقيل و ما تلك الطّاعة؟ فقال تدعوه إلى النّياحات‌[١] و العرسات و الحمّامات و الثّياب الرّقاق فيجيبها)

در وصيت كبيره از آن‌

[١] النائحات. خ ل.