لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥٤ - هر گاه فوت شود از تو نماز كردن بر ميت

جواب اين است كه همه اخبار يقينى نيست مگر نادرى كه متواتر باشد و شهادت صدوقين با عمل اصحاب به آن موجب ظن قويست كه ايشان تا يقين به آن نداشته باشند چون توانند گفت كه ميان من و خدا حجت است و اگر كسى گويد كه شايد اين عبارات از كتاب نباشد اما اتفاقا موافق شده باشد جواب اين است كه هم چنين اتفاقى كه اقلا در هزار جا موافق باشند هرگز نشده است.

و على اى حال جزم ايشان به صحت اين اخبار به منزله آنست كه ايشان گفته باشند كه ما از معصوم شنيده‌ايم، و ظاهرا همين كافى باشد خصوصا با عمل اصحاب يا موافقت با اخبار ديگر با آن كه پيش از آن كه بشنوند كه چنين كتابى هست همه عمل به گفته صدوق مى‌نمودند هر گاه ضم شود اين كتاب نور على نور خواهد بود و اللَّه تعالى يعلم.

[هر گاه فوت شود از تو نماز كردن بر ميت‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا فاتتك الصّلاة على الميّت حتّى يدفن فلا باس بالصّلاة[١] عليه و قد دفن)

و منقولست در صحيح از عبد اللَّه بن مسكان از مالك كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه فوت شود از تو نماز كردن بر ميت تا او را دفن كنند پس باكى نيست كه بعد از دفن بر او نماز گذارند.

و در حديث صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه باكى نيست كه نماز كنند بر ميت بعد از دفن او.

(و كان رسول اللَّه ٦ اذا فاتته الصّلاة على الميّت صلّى على قبره)

و منقولست كه دأب حضرت سيد المرسلين ٦ اين بود كه هر گاه فوت مى‌شد از آن حضرت نماز بر ميت آن حضرت نماز بر

[١] ان تصلى. خ.