لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠١ - هر گاه جان كندن بر ميت دشوار شود

رضويست بعينه.

[هر گاه جان كندن بر ميت دشوار شود]

(فاذا اشتدّ عليه نزع روحه حوّل إلى مصلّاه الّذى كان يصلّي فيه او عليه)

و در حسن كالصحيح از زراره منقولست كه گفت هر گاه جان كندن بر ميت دشوار شود او را نقل كنند بسوى محل نمازش كه در آنجا نماز مى‌كرده است در خانه و اگر نداشته باشد جاى خاصى جاى نماز را در زير او اندازند تا جان كندن بر او آسان شود.

و در حديث صحيح و حسن كالصحيح از حضرت سيد الساجدين صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه بتحقيق كه ابو سعيد خدرى كه صحابه رسول اللَّه ٦ و در متابعت حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه راسخ قدم بود تا از دنيا رفت سه روز جان مى‌كند پس اهل او، او را غسل دادند و او را به مصلاى او بردند همان ساعت مرد.

و در حديث كالصحيحى وارد است به همين نحو و ليكن در آنجا هست كه او گفت مرا به مصلاى من بريد.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر گاه جان كندن بر ميت دشوار شود او را نزديك برند به مصلايى كه در آنجا نماز مى‌كرده است و ظاهرا نزديك بردن در صورتيست كه مصلاى او مسجد متصل به خانه باشد يا مسجد خانه باشد و خوف نجس شدن مسجد باشد چنانكه غالب احوال بيمار چنين است و اگر نجس نباشد خوف آن هست كه چون بميرد نجس كند.

و در حديث صحيح از سليمان جعفرى منقول است كه گفت ديدم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه كه را به پسرش قاسم فرمودند كه اى فرزند برخيز و برو نزد سر برادرت سوره و الصافات را بخوان تا به آخر پس او