لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٧٥ - طفل هر گاه نماز را بفهمد و تميز داشته باشد بر او نماز مىخوانند
منقولست كه گفت از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ نماز بر ابراهيم فرزندش كرد و پنج تكبير بر او گفت و اين حديث غريبست و ممكن است بر تقدير صحت كه تقيه فرموده باشند بعنوان استفهام انكارى يعنى شما سنيان چنين مىگوييد و غلط است و اين نحو از تقيه بسيار است كه خواهد آمد و ظاهرا اتقاء بيشتر واقع شده باشد احاديث از تقيه چون حضرات ائمه معصومين علم به حيات و ممات و وقت آن داشتند و احتياج به تقيه نداشتند چنانكه راوى به خدمت حضرت امام رضا عرض مىكند كه شما اظهار امامت علانية مىكنيد و از شمشير هارون الرشيد عليه اللعنة و العذاب الشديد خون مىچكد حضرت مىفرمايد كه خاطر جمعدار كه از هارون بمن ضررى نمىرسد و اگر از هارون بمن ضرر رسد من امام نيستم هم چنان كه حضرت سيد المرسلين ٦ را از ابو جهل مىترسانيدند كه در مقام قتل تست يا رسول اللَّه حضرت مىفرمودند كه اگر ابو جهل مرا بكشد من پيغمبر نيستم و كسى كه خواهد تفصيل اين معنى را نظر كند به عيون اخبار الرضا صلوات اللَّه عليه كه حضرت تقيه نفرمودند در بسيارى از جاها و اگر تقيه بر ايشان واجب مىبود ترك آن نمىكردند.
و احاديث از طرق عامه و خاصه متواتر است كه حضرت امير المؤمنين قاتل خود را مىدانستند و ساعت شهادت خود را مىدانستند و فرزندان حضرت مبالغه مىكردند در آن كه حضرت در آن صبح در خانه نماز گذارند و حضرت قبول نفرمودند و چون بعضى از چيزها را بيان مىكنم باقى را كه خواهيد رسيد در محال خود خواهيد دانست إن شاء اللَّه تعالى.
(و سئل متى تجب الصّلاة عليه فقال اذا عقل الصّلاة و كان ابن ستّ سنين)
و در حديث صحيح از زراره منقولست كه از حضرت امام محمد