لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٢ - هر گاه زن حامله بميرد و فرزند در شكمش زنده باشد مىشكافند

مى‌آورند. و اين مضمون در حديث صحيح و موثق كالصحيح از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه وارد شده است.

و هم چنين در قوى كالصحيح از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه و در قوى كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است و در هيچ يك از اين اخبار نيست كه از جانب چپ بشكافند و ليكن چون صدوق ذكر كرده است بنا بر آن است كه اين عبارت و عبارت ما بعد اين عبارت فقه رضوى است بنا بر اين علما نيز متابعت او كرده‌اند.

و بد نيست چون بحسب اين احاديث از همه طرفى مى‌توان شكافت طرف مشهور بهتر خواهد بود و در حديث بن اذينه وارد است كه چون بشكافند و فرزند را بيرون آورند شكم را بدوزند و عمل باين نيز احوط است كه مبادا آن چه در شكم است بيرون آيد و مثله شود.

(و ان مات الولد فى جوفها و لم يخرج و هى حيّة ادخل انسان يده فى فرجها و قطّع الولد بيده و اخرجه)

و اگر فرزند در شكم زن بميرد و بيرون نيايد و زن زنده باشد آدمى دست خود را در فرج زن كند و بچه را پاره پاره كند بدست و بيرون آورد.

و مضمون روايت اين است كه اگر زنان توانند اين كار كردن ايشان مقدمند و اگر زن صاحب تجربه نباشد مرد صاحب تجربه اين كار را مى‌كند.

و روايت اگر چه ضعفى دارد و ليكن ضعفش منجبر است به شهرت بين الاصحاب و شهرت به اعتبار فقه رضوى بوده است على الظاهر كه قدما داشته‌اند و به آن عمل مى‌كرده‌اند.

و ظاهرا وجه عدم شهرتش كاملة اين بوده است كه چون حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه اين كتاب را از جهت اهل خراسان تأليف فرمودند و چون‌