لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٤ - هر كه چهار گوشه تابوت را بگيرد حق سبحانه و تعالى بيست و پنج گناه كبيره او را بيامرزد

حسن كالصحيح و در صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر كه بردارد جنازه برادر مرده را و عبارت برادر مرده در كافى و تهذيب نيست از چهار جانب حق سبحانه و تعالى چهل گناه كبيره او را بيامرزد و در هر دو كتاب من الكبائر نيست يعنى از كبايرى كه در نامه عملش نوشته‌اند چهل كبيره را محو كنند و از خاطر ملكين نيز محو شود و اين حديث نيز احتمال دارد كه مراد مطلق چهار گوشه برداشتن باشد يا بنحو خاص و اظهر در جمع آنست كه اگر بنحو خاص بردارد همه گناهان او آمرزيده شود چنانكه مى‌آيد.

(و السنّة ان يحمل السّرير من جوانبه‌[١] الاربعة و ما كان بعد ذلك فهو تطوّع)

و ظاهرا اين تتمه حديث سابق باشد چون از جابر از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست يعنى و سنت مؤكد كه حضرت سيد المرسلين ٦ بر آن مداومت مى‌نمودند اين است كه تابوت را از چهار گوشه بردارند بعد از آن هر چه بردارند از جمله مستحباتست و سنت را ترك نمى‌بايد كرد و تطوع را اختيار دارد.

[هر كه چهار گوشه تابوت را بگيرد حق سبحانه و تعالى بيست و پنج گناه كبيره او را بيامرزد]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من اخذ بقوائم السّرير غفر اللَّه له خمسا و عشرين كبيرة و اذا ربّع خرج من الذّنوب)

و بسند قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر كه چهار گوشه تابوت را بگيرد حق سبحانه و تعالى بيست و پنج گناه كبيره او را بيامرزد و اگر تربيع كند بنحو خاص از گناهان بيرون آيد و در كافى و امالى بقائمة السّرير است يعنى يك پايه تابوت را و ظاهرا سهو از نساخ شده باشد.

[١] من الجوانب. خ.