لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٣ - توبه قبل از مرگ

خوب ديده‌ايد كه سبب خوشحالى باشد.

و در حديث حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه راى مؤمن و رؤياى مؤمن جزويست از هفتاد جزو از نبوت.

و از طرق عامه نيز احاديث بسيار در صحاح ايشان مذكور است كه حضرت سيد المرسلين ٦ هر دو معنى را فرموده‌اند هم مبشريت و هم جزويّت نبوت و قبل از اين آيه حق سبحانه و تعالى فرموده است‌ أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ يعنى آيا چنين نيست كه بتحقيق و درستى و راستى كه دوستان حق سبحانه و تعالى را خوفى بر ايشان نيست نه در دنيا و نه در عقبى و ايشان اندوهناك نخواهند شد بعد از موت.

و اكثر مفسرين بر اينند كه آيه سابقه متمم اين آيه است و بنا بر اين بشارت به رؤياى صادقه مخصوص اولياء اللَّه است و اين معنى مجربست كه رؤياى دوستان الهى تخلف نمى‌كند بلكه تعبير ندارد زيرا كه ايشان همه چيز را چنانكه هست مى‌بينند به اعتبار ربطى كه به سبب محبت الهى ايشان را با جناب اقدس الهى بهم رسيده است و آيينه روح و سر و خفى ايشان چنان مى‌شود كه انوار لاهوتيه و جبروتيه و ملكوتيه و ناسوتيه در آن منعكس مى‌شود و به سبب محبت الهى محبوب الهى شده‌اند چنانكه فرموده است تعالى شانه‌ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ‌ و ديگر فرموده است كه‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ‌.

و در حديث كالصحيح بل الصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه حضرت سيد الانبياء و المرسلين ٦ فرمودند كه هر كه حق سبحانه و تعالى را شناخت و بزرگوارى و عظمت او را