لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٤ - حنوط مرد و زن مثل يكديگرند

[حنوط مرد و زن مثل يكديگرند]

(و حنوط الرّجل و المرأة سواء غير انّه يكره ان يجمّر او يتبع بمجمرة و لكن يجمّر الكفن)

و حنوط مرد و زن مثل يكديگرند و ليكن در بوى خوش ميت مكروهست كه ميت را خوش بو سازند به چيزى كه در آتش كنند مثل عود و كشته يا عود سوز از عقيب ميت ببرند چون تفؤّل به آتش جهنم است و ليكن كفن را خوش بو مى‌توان كرد بدود عود و امثال آن.

بدان كه در حديث حسن كالصحيح از حلبى منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه چون خواهى حنوط كنى ميت را پس بمال حنوط را به مواضع سجود ميت كه آن پيشانى است و دستها و زانوها و سر انگشت مهين پاها و بمال بر محل بندهاى ميت و بر سر او و ريش او و بر سينه او حنوط را و فرمودند كه حنوط مرد و زن مساويست و فرمودند كه مكروهست كه از عقيب او مجمره ببرند و تغييرى كه صدوق روايت را داده است ضرر بمعنى و لفظ رسانيده است چنانكه به تامل ظاهر مى‌شود.

و در حديث قوى كالصحيح وارد شده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ نهى فرمودند از آن كه مجمره از عقيب ميت ببرند.

و در حديث صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه آتش نزديك مردگان خود مبريد يعنى دخنه به عود و امثال آن مكنيد.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه باكى نيست بدود كردن به عود كفن ميت را و سزاوار آنست كه هر كس كه قدرت داشته باشد جامهاى خود را خوشبو سازد به دخنه و ظاهرا مستند صدوق اين حديث است.

و علما حمل كرده‌اند اين حديث را بر تقيه يا بيان جواز و قرينه تقيه ظاهر