لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٣ - هر كه موى سر را بگذارد مىبايد كه آن را تربيت نيكو بكند

ايمان حقيقى داشتند متابعت مى‌كردند و ديگران كه نمى‌تراشيدند ايشان را مبالغه مى‌فرمودند كه تربيت مو بكنيد.

و احاديث شانه كردن گذشت، و هم چنين شستن موى سر به خطمى و سدر، و اگر هيچ نباشد به آب شستن نيز نيكو است چنانكه بسند قوى كالصحيح از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه شستن سر ازاله چرك مى‌كند از سر و ازاله مرضهاى چشم را نيز مى‌كند.

و ظاهر احاديث اين بود كه سر را به گل مكروه باشد شستن، و اعتقاد صدوق اين بود كه كراهت مخصوص گل مصر است. و بهتر آنست كه به حنا بشويند يا به آرد بو داده و غير بو داده و سبوس و غير آن.

و سنت است بدن و سر را روغن ماليدن خصوصا روغن بنفشه بادام يا بنفشه كنجد خصوصا در شب چنانكه در حديث صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه فرمودند كه شب روغن ماليدن به همه عروق مى‌دود و در پوست جا مى‌كند و رو را سفيد مى‌كند.

و در چهار صد كلمه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه است كه فرمودند روغن بدن را نرم مى‌كند و ترطيب دماغ مى‌كند به آن كه مغز سر را زياد مى‌كند و راههاى آب را باز مى‌كند كه فضلات سر از چشم و بينى و گوش دفع شود و كثافت بدن را دفع مى‌كند و رو را شكفته مى‌دارد و در روايتى كالصحيح غم را مى‌برد.

و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه اول كه خواهى روغن بمالى بر ميان سر بگذار كف دست با روغن را و اين دعا را بخوان كه: اللَّهمّ انّي أسألك الزّين و الزّينة و المحبّة و أعوذ بك من الشّين و الشّنان و المقت‌ يعنى خداوندا از تو سؤال مى‌كنم كه خوش اندام‌