لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٤ - هر كه موى سر را بگذارد مىبايد كه آن را تربيت نيكو بكند

و با زينت باشم و ترا دوست دارم و تو مرا دوست دارى و مؤمنان مرا دوست دارند و من ايشان را دوست دارم و پناه به تو مى‌برم از آن كه قبيح منظر باشم يا شوم در دنيا و عقبى و پناه مى‌برم به تو از دشمنى من مؤمنان را و دشمنى ايشان مرا و از عذاب تو در دنيا و عقبى.

و در حديث حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه بهترين روغنهاى شما روغن بنفشه است و بنفشه در ميان روغنها مثل شيعيان ماست در ميان مردمان و فرمودند كه از طرف شما چيزى به اين جانب نمى‌آورند كه نزد ما بهتر از روغن بنفشه باشد.

در قوى كالصحيح از آن حضرت منقولست كه بنفشه در ميان روغنها مثل ائمه معصومين است صلوات اللَّه عليهم نسبت به مردمان و فرمودند كه زيادتى بنفشه بر روغنها مثل زيادتى دين اسلام است بر ساير دينها نيكو روغنى است روغن بنفشه مرضهاى سر و چشم را دفع مى‌كند پس آن را بر سر و بدن بماليد، و فرمودند كه روغن بنفشه در تابستان خنك است و در زمستان گرم و دماغ را قوت مى‌دهد و اگر بر ابروها مالند درد سر را بر طرف مى‌كند و اگر تب زور آورد روغن بنفشه آن را فرو مى‌نشاند مجملا فضيلت آن در اخبار بسيار وارد شده است و مكروه است كه اثر آن بر رو ظاهر باشد كه براق شود كه شبيه به زنان شوند در همه روغنها.

و سنت است كه چون از حمام بيرون آيند بخور كنند به بوهاى خوش خصوصا به عود. و در حديث كالصحيح منقولست از حسن بن جهم كه ديدم كه حضرت ابو الحسن صلوات اللَّه عليه از حمام بيرون آمدند و بوى بخور از آن حضرت مى‌آمد.

و در حسن كالصحيح از مرازم منقولست كه در خدمت امام موسى كاظم‌