الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١١ - على (ع) تقسيم كننده بهشت و دوزخ

از جمله روايتى است كه آن را «محمد بن مؤمن شيرازى» (كه از علماى اهل سنت است) روايت كرده و آن را از تفاسير دوازده‌گانه‌[١] اهل سنت استخراج نموده و در كتاب خود آورده است و به سند خود از ابن عباس در ذيل آيه: «فَسْئَلُوا أَهْلَ- الذِّكْرِ» چنين نقل كرده كه گفت: «يعنى اهل بيت محمّد و علىّ و فاطمة و الحسن و الحسين : هم اهل الذّكر و العلم و العقل و البيان»: (اينان اهل بيت پيامبرند: على، فاطمه، حسن و حسين آنها اهل ذكرند و اهل علم و عقل و بيان).

«و هم اهل بيت النّبوّة و معدن الرّسالة و مختلف الملائكة و اللَّه ما سمّى المؤمن مؤمنا الّا كرامة لأمير المؤمنين».

(اينان خاندان نبوت و كانون رسالت و محل رفت و آمد ملائكه هستند به خدا قسم مؤمن، مؤمن ناميده نشده است مگر به خاطر گرامى داشت امير المؤمنين على ٧.

حديث ديگرى از «جابر جعفى» در تفسير همين آيه در تفسير ابن جرير طبرى و ثعلبى نقل شده كه مى‌گويد:

«لمّا نزلت هذه الآية

قال علىّ ٧ نحن اهل الذّكر

» هنگامى كه اين آيه نازل شد على ٧ فرمود «اهل ذكر مائيم»[٢].

حافظ محمد بن مؤمن شيرازى باز در كتاب خود در تفسير آيه: وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ‌[٣].

(كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آوردند آنها صديقين و شهداء نزد پروردگارشان هستند بر آنها است پاداش (اعمال) شان و نور (ايمانشان) به سند

[١] منظور از تفسيرهاى دوازده‌گانه: تفسير ابو يوسف، ابن حجر، مقاتل بن سليمان، وكيع بن جراح، يوسف بن موسى و تفسير قتادة و تفسير حرب الطائى و تفسير سدى، مجاهد، مقاتل بن حيان، ابو صالح و محمد بن موسى شيرازى است.

[٢] ابن جرير طبرى، ج ١٧، ص ٥.

[٣] سوره حديد، آيه ١٩.