الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٣١٠ - واقعه غدير

(خداوند بزرگ است، همان خدائى كه دين خود را كامل و نعمت خود را بر ما تمام كرد و از نبوت و رسالت من و ولايت على ٧ پس از من، راضى و خشنود گشت).

سپس فرمود:

«اللّهمّ من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله».

(خدايا، هر كس من مولا و رهبر او هستم، على، مولا و رهبر اوست، خدايا دوستان او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار، يارانش را يارى كن و آنها را كه ترك ياريش كنند، از يارى خويش محروم ساز).

حسان بن ثابت- شاعر معروف- گفت: اى رسول خدا اجازه مى‌دهى چند بيت شعر به اين مناسبت بگويم، پيامبر اجازه داد حسان گفت: اى بزرگان قريش شهادت پيامبر ٦ را بشنويد، سپس اشعار معروف خود را چنين آغاز كرد:

يعنى: پيامبر آنها در روز غدير خم به آنها ندا داد و چه ندا دهنده گرانقدرى! فرمود: مولاى شما و پيغمبر شما كيست؟ و آنها بدون چشم پوشى و اغماض صريحا پاسخ گفتند: خداى تو مولاى ماست و تو پيامبر مائى و ما از پذيرش ولايت تو سرپيچى نخواهيم كرد.

پيامبر ٦ به على ٧ گفت برخيز زيرا من ترا بعد از خودم امام و رهبر انتخاب كردم.

و سپس فرمود: هر كس من مولا و رهبر اويم اين مرد مولا و رهبر اوست، پس شما همه از سر صدق و راستى از او پيروى كنيد.