الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٤٦ - عايشه و شدت حسدش به خديجه كبرى

خلاصه همه مسلمانان اجماع دارند بر اين كه خديجه اهل بهشت است و شك كردن در بشارت پيامبر به اين كه خديجه اهل بهشت است، كفر مى‌باشد ولى مسلمانان در باره عايشه به شدت اختلاف كرده تا آنجا كه جمع كثيرى از آنان او را تكفير كرده‌اند.

به خاطر اين كه در مقابل امير المؤمنين على ٧ خليفه مسلمين خروج كرد و با مسلمانان جنگ نمود و باعث كشته شدن ١٦ هزار نفر از اصحاب پيامبر و ساير مؤمنان گرديد، آيا جايز است شخص عاقلى كه اين اخبار را خوانده باشد در سقوط درجه عايشه از درجه خديجه شك كند؟! بلكه خواهد ديد نه تنها عايشه با خديجه قابل مقايسه نيست، بلكه از نظر تقوا و ديانت و فضائل انسانى از ديگر زنان پيامبر نيز در درجه پائين‌ترى قرار دارد.

اصولا عايشه زن ناآرام و جنجالى و فتنه انگيزى بود و روى فطرت و اخلاق ذاتى خود پيامبر را اذيت و آزار مى‌كرد و موجبات ناراحتى او را در حال حياتش فراهم مى‌نمود بعد از وفات پيامبر نيز براى اسلام و مسلمين مشكلات فراوانى به وجود آورد و جدا كه خانه او مركز توطئه بوده چنان كه حميدى از «نافع» و از «ابن عمر» روايت كرده كه گفت:

«قام النّبىّ ٦ خطيبا فاشار نحو مسكن عايشة و قال: هاهنا الفتنة (ثلاثا) من حيث يطلع قرن الشّيطان»

[١].

پيامبر به خطبه ايستاد و اشاره كرد به محل سكونت عائشه و فرمود: فتنه اينجاست (سه مرتبه) براى اين كه شاخ شيطان طلوع مى‌كند.

و در حديث ديگر از ابن عمر نقل شده است كه گفت:

«خرج رسول اللَّه ٦ من بيت عايشة فقال: رأس الكفر من هاهنا من حيث يطلع قرن الشّيطان»

[٢].

پيامبر از منزل عايشه بيرون آمد و فرمود: رأس الكفر اينجاست به جهت اين كه سر شيطان (از آنجا) طلوع مى‌كند.

[١] با كمى تفاوت، صحيح مسلم، ج ٢، ص ٥٥٩.

[٢] مسلم، صحيح، ج ٢، ص ٥٦٠.