الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦١ - سندى بزرگ بر فضيلت اهل بيت پيامبر

روز دوم نيز روزه گرفتند و موقع افطار وقتى كه غذا را آماده كردند (همان نان جوين) يتيمى بر در خانه آمد آن روز نيز ايثار كردند و غذاى خود را به او دادند (بار ديگر با آب افطار كردند و روز بعد را نيز روزه گرفتند) در سومين روز اسيرى به هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد باز سهم غذاى خود را به او دادند چون صبح شد، على ٧ دست حسن و حسين ٨ را گرفت و به خدمت پيامبر آمدند، هنگامى كه پيامبر ٦ آنها را ديد كه از شدت گرسنگى مثل جوجه مى‌لرزند، فرمود:

اين حالى را كه در شما مى‌بينم براى من بسيار گران است، سپس برخاست و با آنها حركت كرد هنگامى كه وارد خانه فاطمه شد ديد در محراب عبادت ايستاده در حالى كه از شدت گرسنگى شكم او به پشت چسبيده و چشمانش به گودى نشسته، پيامبر ٦ ناراحت شد، پس جبرئيل نازل شد و گفت:

«ها يا محمد هنّاك اللَّه في اهل بيتك»

اى محمد خداوند با چنين خاندانى به تو تهنيت مى‌گويد. سپس سوره‌ «هَلْ أَتى‌» بر او خواند[١].

اين روايت را ابو موسى نقل كرده و گفته كه واحدى هم آن را روايت نموده و نيز فخر رازى آن را در تفسير اين سوره آورده، و گفته: واحدى كه از اصحاب ماست- يعنى سنى اشاعره است- در كتاب سبط گفته: اين سوره در باره على ٧ نازل شده و سپس اضافه كرده كه صاحب كشاف هم از معتزله است و اين قضيه را از ابن عباس روايت كرده است.

«واحدى» در كتاب «اسباب النزول» در بيان شأن نزول آيه: «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً» گفته: عطا از ابن عباس چنين روايت كرده كه على ٧ وقتى خود را اجير كرد تا نخلستانى را از سر شب تا به صبح آبيارى كند و صبح مقدارى جو دريافت نمايد صبح جو را گرفته يك ثلث آن را آسيا كرد و غذائى كه نام آن «حريره» بود درست كرد، همين كه غذا آماده شد، مسكينى به در خانه آمد، غذا را نزد او بردند و يك ثلث ديگر طعام را بپختند و آن هم داشت پخته مى‌شد كه‌

[١] زمخشرى، الكشاف، ج ٤، ص ١٩٧.